Alle shit en alle junk die je nodig hebt van het Internet kan je hier vinden. Of niet? Ik twijfel nu. Geef die Credit Cardnummer maar door via mijn email-adres, want anders sla ik je in elkaar met mijn gabbervrinden(van de bridgeclub in Bartlehiem). Ik zeg altijd maar.
Komen de koeien uit de sloot, dan gaan de kippen dood.
Deze wijze uitspraak heb ik van mijn familie georfen(nieuwe spelling). Volgens mijn broer, die naast mij zit, leest niemand dit. Uhm...ideeen(geen trema(nieuwe spelling)) genoeg, maar nu? Wij zijn tegen oorlog jij ook? Doe met ons mee. Steun Het Credit Card Anti-oorlog Oorlogsfront. Je bent al lid voor nog geen 50 tientjes per maand. Wij willen een oorlog uitlokken met alle landen die oorlog met een ander land hebben. Ha ha..Wat worden we leuk. Ik ga nu een Clausmop vertellen. Als je niet weet wie Claus is zal ik het je niet gaan vertellen. Claus lijkt nog het meest op Dokter Bibber, zo ook bij een internationaal diner. Claus, Lubbers en andere notabelen zitten aan een dis ter gelegenheid van het 100-jarige bestaan van het Panda-fonds van Sint Bernhard(U weet wel, oud-SS'er). Claus heeft zijn oog laten vallen(geen glazen oog) op één blinkend koffielepeltje dat voor hem ligt. (Ter verduidelijking: Hij wil een koffielepeltje gappen.) Nu probeert hij schielijk d.m.v. handuitsteking dit lepeltje te grijpen en bliksemsvlug in zijn binnenzak(van zijn jas, die hij aan heeft, omdat hij dan vervolgens bliksemsvlug wil vertrekken) te steken. Echter de goden, zoals Zeus, zijn hem niet zo heel erg misschien toch wel niet erg gezind, want zijn ziekte speelt hem weer parten. Bij het oppakken van het kleinood trilt zijn hand dermate dat zijn manuele beweging ene klank teweegbrengt die voor één allen die aan de dis waren aangeschoven auditief waarneembaar is, doordat zijnen hand met lepel tegen het kristallen wijnglas(wat er toevallig stond(voor de oplettende lezertjes)) aantikt. Snel zorgt hij er dan ook voor dat de contractie in z'n hand verdwijnt, zodat het lepeltje bij wijze van spreken uit zijn hand dondert en op de oude plaats weder komt te liggen. Allen aan de dis vallen nu stil en kijken stoutmoedig in de richting van de prinsgemaal. Claus ziet zich nu voor een lastig, doch oplosbaar probleem geplaatst. Echter zijn brein speurt driftig naar een oplossing en vindt er warempel één. Claus verrijst, trekt zijn jasje met bibberende handjes recht, en houdt een speech over het belang van de panda voor onze economie. Beatrix kijkt trots in de richting van Claus. Ze voelt zich als een trotse moeder. Willem-Alexander kijkt wazig om zich heen en begint een archeologisch onderzoek in de koninklijke gok. Allen beginnen na enkele uren toch enigzins verveeld rond te kijken en applaudiseren dan ook midden in een zin ten einde Claus het zwijgen op te leggen. Claus voelt zich maar wat blij, hij heeft het publiek van verdenking van ontvreemding van het lepeltje ontdaan. Dan ziet hij als ze aan het derde toetje beginnen zijnen overbuurman alias Lubbers(Ruud for short) sierlijk, doch eenvoudig met een schalkse blik zijn koffielepeltje in zijn vestzak droppen. Claus stikt van de jaloezie en begint de kleur rood aan te nemen. Gauw slikt hij zijn medicijnen plus twintig Finimaltjes om een beetje tot rust te komen. Bea zegt dan:"Het is weer medicijnentijd. Wie wil er ook ééntje? Claus, deel eens uit. Gezellig, iedereen een Finimaltje en anti-Parkersonpillen." Als Claus is rondgegaan begint hij te denken over het ontvreemden van dit eenvoudig uitgevoerde koffielepeltje. Opeens schiet hem één niet minder dan geniaal plan te binnen. Claus pakt het lepeltje en zoals verwacht herhaalt de geschiedenis zich(Wat?... laat maar zitten). Hij tikt met een sierlijke beweging tegen het glas en ziet zich genoodzaakt andermaal een speech te houden. "Dit keer
begin ik met een gorgeltruc....ik bedoel googeiltruc....ik bedoel goocheltruc.", begint Claus. "Ziehier een koffielepeltje. Ik steek het in mijn zak." Hierbij mist hij zijn zak en gaat al vliegend over de dis Beatrix haar tangaslip in. Nadat hij eruit is geklommen en zijn gasmasker heeft afgezet gaat hij verder:"Kijk ik haal het bij Lubbers eruit." Ook hier mist hij weer de zak en grijpt in een ander soort zak, namelijk Lubbers z'n ballen. Maar de clou heb je al.